Kekemelik, konuşma akışının istemsiz kesintilerle (tekrarlar, uzatmalar, bloklar) bozulduğu nörogelişimsel bir bozukluktur. Genellikle çocuklukta başlar.
Kekemeliğin nedenleri nelerdir?
***Sitedeki bilgiler; uzman teşhis ve tedavisinin yerine geçmez!
Nörofizyolojik Nedenler: En güçlü kanıt, beyin yapısı ve işleyişindeki farklılıklardır. Konuşma için gerekli olan sinirsel aktivitenin koordinasyonunda, özellikle beyin korteksindeki dil ve motor bölgeleri arasındaki iletişimde bir farklılık olduğu kabul görmektedir.
Genetik Yatkınlık: Kekemeliğin ailelerde görülme eğilimi yüksektir. Yakın akrabalarında kekemelik olan bireylerde risk daha fazladır, bu da genetik faktörlerin önemli rol oynadığını göstermektedir.
Gelişimsel Faktörler: En yaygın tür olan “Gelişimsel Kekemelik”, dil becerilerinin hızla geliştiği 2-6 yaş arasında ortaya çıkar. Çocuğun düşünce hızı ile konuşma motor becerileri arasındaki geçici bir uyumsuzluktan kaynaklanabilir.
Nadir olarak travmatik beyin hasarı veya duygusal şok gibi nörojenik veya psikojenik nedenler de yetişkinlikte kekemeleğe yol açabilir. Ancak gelişimsel kekemelikte psikolojik faktörler çoğunlukla tetikleyici değil, sonuçtur ve utanç, kaygı gibi duygular kekemeliği şiddetlendirebilir.
Sonuç olarak, kekemelik kişinin kontrolü dışında, çoğunlukla nörobiyolojik kökenli ve genetikle bağlantılı bir konuşma akıcılığı bozukluğudur.